سبيل صهيب ج١ لبنى دراز
فى نفس الوقت نرمين فـ اوضتها واتصلت بجوزها وهو فى الشركة تقول له انها عايزة ترجع القصر: انت مش ناوي بقى ترجعنا القصر يا علي.
علي بهدوء: اصبري يا نرمين، لما أرجع من الشغل نبقى نتكلم.
نرمين: لاء، مش هاصبر يا علي، أشمعنى أخوك وعياله قاعدين متنعمين في القصر واحنا لاء يعنى.
علي بنفاذ صبر: اعتقد يا نرمين احنا كمان كنا قاعدين ومتنعمين زيهم، بس انتى اللى عملتى مشاكل مع سامية وغضبتى وسيبتى القصر .
نرمين: وانا اللى بقول لك دلوقتي عايزة أرجع، بص بقى انت ترجع من المجموعة ع هناك، وأنا هاخد نادر ويمنى وسعاد ونرجع حالا.
علي باستغراب: هتاخدي سعاد معاكى ليه يا نرمين؟
نرمين بخبث: خدامتي يا علي ومش برتاح غير معاها، بعدين انا اضمن منين ان الست سامية ما تعملش حاجة تأذينى انا او عيالى، سعاد هتخدمني وهتبقى عيني عشان مرات أخوك ما تعملش حاجة فيا.
علي باستسلام لكلامها: خلاص يا حبيبتى أعملى اللى يريحك، يلا سلام اخلص شغلى و نتقابل فى القصر.
قامت نرمين بعد ما قفلت الخط مع علي وبلغت ولادها انهم هيرجعوا القصر وكمان هياخدوا معاهم سعاد الشغالة، ونزلت من اوضتها بعد ما بلغت نادر ويمنى يحضروا نفسهم وجهزت هى كمان نفسها وندهت على الشغالة وبلغتها: سعاااااد.
خرجت سعاد من المطبخ جرى على صوت نرمين :
تحت أمرك يا نرمين هانم.
نرمين: جهزى نفسك يلا بسرعة، هتيجي معانا القصر.
سعاد بفرحة: بجد والنبي هتاخديني معاكي القصر.
نرمين ببرود: أيوا، ولو اتلكعتي هسيبك وأمشي.
سعاد: فريرة يا هانم وهتلاقينى جاهزة.
نزل نادر مع يمنى بعد ما جهزوا وبص لـ نرمين باندهاش:
ممكن تقوليلى بقى يا ماما ايه القرارات المفاجأة دى؟
قربت نرمين من نادر وحطت إيدها على كتفه: أنت مش أقل من صهيب وشهاب علشان يبقوا هما قريبين من جدك ويتمتعوا فى خيره وانت قاعد بعيد، لازم ترجع وتقرب من جدك وتسحب البساط من تحت رجل ولاد عمك ويبقى مافيش ع الحجر غيرك.
رد نادر بتوتر من طريقة كلامها:
ما احنا كنا عايشين هناك يا ماما، وانتى اللى صممتى انك تسيبي القصر وترجعى تعيشي فى الڤيلا.
نرمين بشرود: كنت غبية يا نادر، لما فكرت أسيب القصر واسيب سامية وولادها يبرطعوا فيه وياكلوا عقل جدك، لازم نرجع وزى ماطفشنا اللى ماتتسمى سبيل نطفش كمان عمك وعياله ويبقى مافيش غيرك انت وأختك وبس.
