هتحدى الظروف ج٢ فاطمه
تروحى البيت دلوقتى حالا .. وانا ساعه وجاى
( روح تخاف من نبرته بس تحاول تتماسك قدامه )
روح بصوت مهزوز : انا عندى محاضره لسه
( يقرب عليها وهى تتخض وترجع لورا .. يقف قدامها بالظبط )
زين بحده : تروحى دلوقتى وتقعدى ف شقتنا وانا هخلص حاجات وهاجى .. اتفضلى ومش عاوز اى اعتراض
روح : بس………….
يقاطعها زين : مفيش سمعان كلام يعنى .. ماشى
( يمسكها من ايدها وهى تحاول تشيل ايدها بس يفضل ماسكها .. يخرج بيها بره المدرج وكانت الدفعه كلها واقفه ويستغربوا مسكته ليها بالشكل دا ويفضلوا باصينلهم .. يقف زين )
زين : متتحركيش من هنا .. دقايق وجاى
روح : زين من فضلك اهدى .. شكلى بقي زفت قدام الناس
زين : انا مش عاوز كلام دلوقتى .. استنينى هنا
( يسيبها ويمشى وهى تفضل واقفه مكانها .. تقرب عليها هاجر )
هاجر باستغراب : هو ماسكك كده ليه ؟؟ وليه بيعاملك كده اصلا !!
روح بتوتر : لا ابدا عادى
هاجر : لا مش عادى مش من حقه انه يتعامل معاكى كده
( روح مش عارفه تقولها ايه .. هى متعرفش زين هيعرفهم عادى انها مراته ولا لا .. تفضل ساكته )
هاجر : بصي صدقينى انا مش بكلمك بنيه انى ادخل ف اللى ماليش فيه .. لكن اسلوبه دا مش مبرر لاى موقف عملتيه .. المفروض ف مبادئ وحدود مينفعش يتخطاها
( روح كانت لسه هتتكلم بس يقاطعهم زين اللى وقف العربيه قدامهم ونزل منها )
زين : اركبى
( روح تبص حوليها وتبصله ومش عارفه تتصرف ازاى )
زين : مسمعتيش انا قولت ايه !!!
( تتنهد روح وتركب معاه .. زين يلف ويركب هو كمان ويمشوا بالعربيه وسط زهول معظم الدفعه اللى واقفين مش فاهمين اى حاجه وف نفس الوقت ابتدوا يستنتجوا سيناريو من خيالهم عن علاقتهم ببعض .. يوصل زين وروح البيت .. يدوب زين ركن العربيه .. روح نزلت وطلعت تجرى ع فوق .. تخبط ع كامل ومايسه بس مبيفتحوش تتنرفز وتفتح شقتهم وتدخل ع الاوضه وتقفل الباب عليها .. يطلع زين من تحت ويدخل الشقه ويقفل الباب وراه .. يقرب ع باب اوضه النوم ويحاول يفتحه يلاقيه مقفول )
زين بصوت عالى : روووووح
( روح تتخض من صوته وترد من ورا الباب )
روح بصوت طاغى عليه الخوف : زين هشرحلك والله
زين : افتحى
روح : طب نتفاهم الاول
زين بزعيق : افتحى قولت
روح بصوت متقطع : نتناقش طيب
( زين يرزع الباب برجله )
زين : افتحى بقولك
( تفتح الباب وتجرى تطلع تقف ع السرير بسرعه .. زين يدخل الاوضه يلاقيها واقفه فوق السرير .. لسه هيقرب .. تصوت روح )
روح بصوت عالى : لو قربتلى هنتحر وارمى نفسي من فوق السرير وذنبى هيبقي ف رقبتك
( زين يقف للحظه وبيحاول يجمع الجمله ف دماغه .. يبصلها يلاقيها واقفه وباين ع ملامحها الجديه )
زين : هترمى نفسك من ع السرير !
روح : اه والله لو قربتلى هعملها
زين : وكده انتى هتموتى يعنى ؟
روح : اه……….
( تقطع كلامها بعد ما استوعبت اللى قالته وغصب عنها تضحك ع نفسها وغباءها .. زين كمان يضحك عليها .. روح ضحكت كتير جدا وزين يبطل ضحك ويتابعها بعيونه وابتدى يبصلها بتفحص .. اد ايه وحشته .. نسي هو كان متنرفز ليه ؟! ونسي هو كان عاوز يعاقبها ع ايه اصلا !! .. مبقاش ف باله دلوقتى الا ضحكتها وصوتها وحركات جسمها وهى بتضحك اللى ابتدت تثيره .. بتلقائيه يطلع يقف قدامها ع السرير .. روح تبطل ضحك واحده واحده ومتابعه تحركاته وتلاحظ انه بيقرب اكتر .. ابتدت تتوتر )
روح : خلاص مش ضحكنا وانت روقت !
زين بابتسامه : ايوه
روح بتوتر ملحوظ : طب عاوز ايه دلوقتى بقي !
( يقرب منها جدا لدرجه انها لزقت ف الحيطه اللى وراها .. يحاوطها بايده الاتنين ويقرب وشه منها وانفاسه اختلطت بانفاسها .. روح تبصله ف عينه مباشره .. تلاحظ الشوق باين ف عيونه .. عينه بتقول كلام كتير اوى قلبها هيموت ويتحقق بس عقلها بيديها جرس انذار انها لازم توقف قلبها وتسيب عقلها يتحكم .. بس للاسف صوت قلبها ورغبتها كانت اعلى بكتير من انها تخضع لمنطق العقل .. بدأت تحس انها محاصره .. زين يشد الطرحه من ع راسها بحنيه ويهمس عند ودنها )
زين بهمس : وحشتينى
روح بصوت متقطع وتنهيداتها عليت : مينفعش
زين يهمس وهو بيوسها : هينفع
روح بتوهان : لا لا مينف………..
( يقاطعها زين اللى بيبوسها من جنب ودنها بالظبط وبدأ يوزع قبلات متفرقه ع وشها كله وروح ارادتها ابتدت تدوب تماما .. بتلقائيه تلف ايدها حولين رقبته يرفعها زين من وسطها ويبوسها بعنف .. وروح بتبادله البوسه بنفس العنف والشوق .. حاضنها جامد كأنه عاوز يدخلها جواه .. بيحضنها لدرجه ان روح جسمها ابتدى يوجعها .. تبعد وشها عنه وتسند ع خده )
روح بصوت اشبه بالهمس : بالراحه
( ترجع تبوسه تانى وهو يفك من شدته عليها وينزلها من ع السرير وهو شايلها ويحاوطها ع الحيطه برضو .. روح تلف رجلها حولين وسطه وابتدت تفك زراير قميصه بعنف وهى بتبص ف عيونه .. كأن الحرب قامت بينهم .. بعدين تحضنه
