حوريه ج١
_ابتسمت وسلمت عليه
عمار بإعجاب:حوريه اسمك مميز يا حوريه
_بصتله حسيت عنيه بتطق شرار ياختى اعمل دلوقتى هياكلنى
_ش شكرا بعد اذنكم جريت بسرعه من قدامهم كنت حاسه انه هياكلنى بنظراته ف مكنشى قدامى غير الهروب دخلت الاوضه وفضلت رايحه جايه جايه رايحه وبلف حولين نفسى زى الناس التايه كده تعرفوهم احم اهو انا زيهم
فى الريسيبشن
عمار ؛ايه يا عم انت عامل للبنت رعب كده ليه
رحيم ببرود:وانت مالك انت
عمار بضحك :وربنا مجنون المهم متنساش فرحى كمان شهر هااا فرحى
رحيم بضحك:عارف وبعدين ازاى عاوزنى انسه فرحك
عمار بضحك:اشطاا ابقه هات حوريتك معاك وجرى من قدامه
رحيم بغيظ :يا ابن ال***انا هوريك وطلع لفوق
_كنت واقفه بفكر استخبه فين ولقيت الباب اتفتح وهو دخل وقعد قصادى
فضلت ابص فى أرجاء الاوضه علشان عينى متجيش فى عينه لحد ما اتكلم
=تعالى هنااا
Advertisements
_انا انا ولله ما عملت حاجه
=حوريه انا مبحبش اعيد كلامى مرتين تعالى هنااا
اتقدمت وانا بقدم خطوه وبرجع خطوه لحد ما وقفت قدامه
=تعالى اقعدى هناا وشاور على رجله
_ايه الولد إللى ميعرفش الادب ده وكالعاده قبل منطق كان شاددنى ومقعدنى على رجله انا قولت برضوا الولد ده معدتش عليه تربيه ومحدش رباه د.فن رأسه فى رقبتى وانا بحاول ابعد
_هو هو انا ممكن اطلب طلب
بعد عنى وابتسم :اطلبى يا حوريتى
_ممكن يعنى نبقه صحاب
بصلى باستغراب واتكلم:صحاب ؟
_ااه انا يعنى هو بصراحه
=ح.ضن كفوف ايدى بايده علشان يطمنى
*كنت متوتره وخايفه ومش قادره اجمع الكلام انا عشت وحيده مكنشى ليا صحاب وف يوم وليله بقيت مع شخص غريب فى بيت واحد صحيح هو اتجوزنى بس انا خايفه اقربله خايفه يتغير ويبقه زى بابا رحيم اول حد احس معاه بالامان فوقت من سرحانى على صوته صوته جميل مميز خصوصا وهو بينطق اسمى
=حوريتى اهدى انا معاكى اتكلمى ومتخفيش
_استجمعت قوتى وبصيت فى عنيه الرمادى عيونه لونها مميز جذاب قادره تاخدك ل مكان تانى سرحت فى عنيه وحلاوتهم ونسيت كنت هقول ايه
رحيم بابتسامه:عارف انهم حلوين
_هما ايه إللى حلوين
رحيم بغرور:عيونى إللى منزلتيش عينك من عليهم ونسيتى كنتى هتقولى ايه
_وشى قلب طماطم وبصيت الناحيه التانيه كلامه صح هو فعلا عيونه حلوين اووى بصتله تانى بغيظ وانا بحاول ادارى كسوفى
_انت مغرور اووى على فكره
